Vaardigheden

 

Een afbeelding die al een paar keer via mijn tijdlijn op facebook verscheen en me ongewild mee terugnam in de tijd.

 

 

Wat de cito niet toetst…

 

Je gaat naar de peuterschool, kleuterschool, basisschool, voortgezet onderwijs, beroepsonderwijs en dan ga je werken. En dan…. krijg je cursussen op de Veluwe waar je met je collega’s leert samenwerken, creatief denken, feedback leert geven en krijgen, nieuwsgierigheid ontwikkelen, flexibel proberen te zijn, waar je daadkracht op de proef wordt gesteld. Er zijn ook mensen die niet dit soort cursussen krijgen aangeboden en hun toevlucht zoeken tot zelfhulpliteratuur of cursussen (als spiritualiteit of mindfullness).

 

Is dat niet de verkeerde volgorde? Kun je niet beter maar meteen op de peuterschool hiermee beginnen, geheel geïmplementeerd in het onderwijs doorzetten tot de stap naar werk?

 

Heel heel lang geleden deed ik de opleiding voor Docent Drama op wat nu Artez heet.  Het leuke van dramalessen is dat je kinderen, jongeren, jongvolwassenen én volwassen in spelvorm al die eigenschappen probeert bij te brengen. Ik zag het helemaal zitten: op elke school drama en we gaan naar een betere maatschappij. Want wat leent zich nou meer voor het aanleren van bovenstaande eigenschappen dan een dramales? 20 jaar geleden leek het erop dat drama een vaste plaats in het onderwijs zou krijgen. Helaas, als ik had willen werken als docent drama op een school, had ik tot mijn pensioen met een aanvullende uitkering gezeten.

 

Natuurlijk wordt er inmiddels wel drama gegeven, bijvoorbeeld in clusters van 6 weken, of tijdens themaweken, of als project. Hier en daar heeft iedere Nederlandse leerling wel eens aan dramatische vorming gesnuffeld. Toch wil het maar niet die plek krijgen die tekenen, handvaardigheid, gym wel hebben. Waarom durven we het niet aan?

 

Omdat het toch te eng is?

 

bron foto: Wilde Westerwoud

Share : facebooktwittergoogle plus
pinterest

Effortspreiding

 

Effortspreiding, wat is dat? Laat ik aan de hand van volgend voorbeeld dat proberen duidelijk te maken: Ik wilde laatst als ongetalenteerd breister mijn dochter helpen met haar breiwerkje. Ze wilde een sjaal breien voor haar oudere zus. Om het haar eerst voor te doen wilde ik twee rijen insteken en overhalen. Ik moest goed nadenken, maar het lukte aardig. Het kostte ook geen fysieke kracht; de wol is licht en een breinaald weegt ook niets. Toch voelde ik mijn schouders trekken. En niet zo’n klein beetje ook! Oh, ik zat gewoon met opgetrokken schouders een eigenlijk heel simpel werkje te doen. Nou dat is effortspreiding. Probeer maar eens je vinger en je duim op elkaar te drukken op je aller aller hardst. Je merkt dan een deel van je arm zich geroepen voelt om ‘mee te helpen’.

 

Je kent het beeld wel: zoevende schaatsers over het ijs, een homogene groep ogenschijnlijk moeiteloos baantjes rijden. En dan de 17-jarige jongen die ze probeert bij te houden. Hij komt een aardig eind met zijn snelheid maar je ziet aan de chaotische bewegingen (oa zwaaiende armen) dat hij aan het zwoegen is. Hij gebruikt, bij gebrek aan techniek, allerlei spieren die hij niet nodig heeft. Vaak zien de omstanders het wel, al kunnen ze vaak niet duiden waaraan ze het zien, maar de persoon zelf heeft het vaak niet door.

 

Dit zie je bij alles dat oefening vergt. Zo ook bij het zingen. Effortspreiding zie je vooral als je ergens (nog) niet erg in getraind bent, maar ook aanleg speelt een belangrijke rol. Om dat laatste aan te tonen heb ik een leuk filmpje voor je om eens te bekijken. Het is een docuutje over een topdrummer (Michael Mangini) die met een highspeedcamera wordt gefilmd. Nou gaat het de makers er grotendeels om te laten zien dat de onderdelen (van zijn drumstel) die hij raakt blijken te vervormen als je dat langzaam afspeelt. Maar voordat ze komen tot deze climax laten ze de effortspreiding van deze drummer, althans het ontbreken ervan, ervan zien. Enjoy!

 

Youtubefilmpje: highspeed drummer Michael Mangini met high speed camera. Bij 3:00 min hebben ze het over ‘tiny muscles and big muscles and looseness’

Share : facebooktwittergoogle plus
pinterest