Opera Antonio

Kok Wim heeft Bob in de koelcel gegooid. Isabella is boos.

Een prachtig initiatief

Stel je bent pianodocent, zowel op het (Artez)conservatorium als privé en ja laat al je leerlingen (van alle niveaus en talenten) vanaf de eerste les kennismaken met compositie. Dan krijg je heel veel interessante stukken.

Aljosja Buijs heeft al deze composities tot een opera (niet allemaal klassiek hoor; funk, reggae, musical, rap) gebakken en laat het uitvoeren door professionele musici. Vijf zangers begeleid op piano (Aljosja Buijs) en percussie (Maarten Zaagman).

De opera (verteld door Hans Platenkamp) gaat over de kok Antonio (Hans Scholing) die terug moet naar Italië. Vanaf dat moment gebeuren er allemaal gekke, leuke, nare, bizarre en hilarische dingen. Bob (Maarten Zwaagman) is verliefd op Isabella (Carolien van Workum) maar Wim, de invalkok (dubbelrol van Hans Scholing) ook. Met alle gevolgen vandien. Gelukkig hebben we ook nog Frau Helga (Christina Plein) die nog enigzins de touwtjes is handen houdt. Haar man Kristoff Kartoffel (dubbelrol van Maarten Zwaagman), de man van Frau Helga heeft het zwaar onder de wisselende bewinden, maar ook boekhouder Ijsbrand (nóg een dubbelrol van Maarten Zwaagman) ziet het allemaal bergafwaarts gaan nu kok Wim de scepter zwaait. Kom het allemaal wel goed?

Première ging op 16 juni 2013 in het ACEC gebouw, Roggestraat 44 Apeldoorn (in het repetitiegebouw van orkest de Ereprijs).

Uitvoerenden:

Hans Platenkamp www.stichtingreddevergetenverhalen.nl

Maarten Zaagman www.maartenzaagman.nl

Hans Scholing www.hansscholing.nl

Christina Plein www.christinaplein.com

Carolien van Workum www.carolienvanworkum.nl

Aljosja Buijs www.aljosjabuijs.nl

 

Bekijk de foto’s hier:

Gallery
 
 
 
Share : facebooktwittergoogle plus
pinterest

Vaardigheden

 

Een afbeelding die al een paar keer via mijn tijdlijn op facebook verscheen en me ongewild mee terugnam in de tijd.

 

 

Wat de cito niet toetst…

 

Je gaat naar de peuterschool, kleuterschool, basisschool, voortgezet onderwijs, beroepsonderwijs en dan ga je werken. En dan…. krijg je cursussen op de Veluwe waar je met je collega’s leert samenwerken, creatief denken, feedback leert geven en krijgen, nieuwsgierigheid ontwikkelen, flexibel proberen te zijn, waar je daadkracht op de proef wordt gesteld. Er zijn ook mensen die niet dit soort cursussen krijgen aangeboden en hun toevlucht zoeken tot zelfhulpliteratuur of cursussen (als spiritualiteit of mindfullness).

 

Is dat niet de verkeerde volgorde? Kun je niet beter maar meteen op de peuterschool hiermee beginnen, geheel geïmplementeerd in het onderwijs doorzetten tot de stap naar werk?

 

Heel heel lang geleden deed ik de opleiding voor Docent Drama op wat nu Artez heet.  Het leuke van dramalessen is dat je kinderen, jongeren, jongvolwassenen én volwassen in spelvorm al die eigenschappen probeert bij te brengen. Ik zag het helemaal zitten: op elke school drama en we gaan naar een betere maatschappij. Want wat leent zich nou meer voor het aanleren van bovenstaande eigenschappen dan een dramales? 20 jaar geleden leek het erop dat drama een vaste plaats in het onderwijs zou krijgen. Helaas, als ik had willen werken als docent drama op een school, had ik tot mijn pensioen met een aanvullende uitkering gezeten.

 

Natuurlijk wordt er inmiddels wel drama gegeven, bijvoorbeeld in clusters van 6 weken, of tijdens themaweken, of als project. Hier en daar heeft iedere Nederlandse leerling wel eens aan dramatische vorming gesnuffeld. Toch wil het maar niet die plek krijgen die tekenen, handvaardigheid, gym wel hebben. Waarom durven we het niet aan?

 

Omdat het toch te eng is?

 

bron foto: Wilde Westerwoud

Share : facebooktwittergoogle plus
pinterest